۳۰ بهمن ۱۳۸۸
تاریخچه سپندارمذگان
روز سپندارمذگان یکی از جشنهای ایرانی است که زرتشتیان آنرا در بیست و نهم بهمن ماه برگزار می کنند. ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است که ایرانیان باستان این روز را روز بزرگداشت زن و زمین میدانسته اند. فلسفه بزرگداشت این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوروز سپندارمذگان از دیر باز در تاریخ کهن سرزمین مادری ، با نام روز زن و زمده است كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند، هر یك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اورمزد"، روز دوم، روز بهمن معنی "سلامت، اندیشه" كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی "بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی میشده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.
سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا می كردند. در این روز مردان به همسران خود هدیه میدادند. مردان زنان خانواده را بر تخت شاهی مینشاندند و از آنها اطاعت میکردند و به آنان هدیه میدادند. این یک یادآوری برای مردان بود تا مادران و همسران خود را گرامی بدارند و چون یاد این جشن تا مدتها ادامه داشت و بسیار باشکوه برگزار میشد همواره این آزرم و احترام به زن برای مردان گوشزد میگردید.
ملت ایران از جمله ملت هایی است كه زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و كلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شكوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.
ملت ایران از جمله ملت هایی است كه زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و كلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شكوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است.
گامهایی این چنین، ما را در پاسداشت هویت ایران ۸۰۰۰ هزار ساله استوارتر خواهد نمود كه آئین هایی كه با رسوم ما ایرانیان تطابق دارد را در اولویت قرار دهیم تا اینكه ولنتاین، كه ریشه در فرهنگ غربی دارد. بیایید نخستین گام را برداریم و با خود آشتی كنیم تا شاید بتوانیم فرهنگ و زبان امروزمان را آنطور كه شایسته است و درخور ایرانی بودنمان است بكار بندیم، آنگاه دوباره حرفی برای گفتن خواهیم داشت، چون بیگمان و همواره سزاوار جایگاهی والا هستیم!
چی شد که ما هم تشریف فرما شدیم؟
داستان تولد رویای سیب یه روز نشستیم فکر کردیم چرا ما رسالت اطلاع رسانی خودمون رو انجام نمیدیم چرا خبرای علمی و فرهنگی و هنری رو به بقیه نمیدیم داریم از قافله عقب میمونیم در فکر این بودیم که چطوری اینکارو انجام بدیم که یهو جرقه ای زد تو ذهنمون این جرقه چیزی نبود جز یه سیب بعدش کم کم سیبه پرورش پیدا کرد شد رویای سیب چرا رویای سیب؟؟ به خیلی دلایل رویای سیب .این رویای سیب به قول ادیبان ایهام داره یعنی دوتا معنی داره خوب یکیش اینه که رویایی که یه سیب میتونه داشته باشه چیه؟؟ سیب چه رویایی داره؟؟ سیبی که نماد عشقه ، سیبی که باعث سلامتی و تندرستیه چه رویایی داره ؟؟ یکی دیگه اینکه وقتی خوب نگاه میکنی و به اطرافت دقیق میشی میبینی وضعیت طوری شده که بعضی ها فقط رویای داشتن یه سیب رو دارن و بعضی ها خروار خروار سیب دارن بدون اینکه قدرشو بدونن. به همه این دلایل رویای سیب اسم قشنگیه .ماکه اینطوری فکر میکنیم . امیدواریم شما هم از اسمش خوشتون بیاد و همیشه توذهنتون بمونه و ووقتی وارد دنیای مجازی میشید یه سری هم به ما بزنید و با حضورتون ما را دلگرم کنید. حالا ما توی این رویای سیب میخوایم خبرای علمی و فرهنگی و هنری داشته باشیم در مورد فرهنگ و تاریخ ایران زمین صحبت کنیم عکس هم برای طرفدارای عکس میزاریم البته همه اینا وقت میخواد و همراهی عزیزان چه عزیزان همکار که زحمت میکشن مطلب مینویسن چه همراهی خوانندگان که با نظرات ارزشمندشون راه رو به ما نشون بدن خلاصه اینطوری شد که ما تصمیم گرفتیم امروز که روز سپندارمذگانه وارد دنیای بزرگ اطلاع رسانی و وبلاگ نویسی بشیم.این داستان تولد رویای سیب بود و بالاخره ما هم اومدیم حالا منتظریم ببینیم شما کی میایید.. با سپاس نویسندگان رویای سیب |
اشتراک در:
پستها (Atom)