۱۵ فروردین ۱۳۸۹

خانه تاريخي ماسوله جاي خود را به ويلا داد


خانه تاريخي ده‌رويه در تيرماه سال 87 تخريب شد و قرار بود که مالک فعلي آن درست مطابق نقشه قبلي خانه، آن را بازسازي کند. اما اکنون در محل اين خانه تاريخي خانه‌اي ساخته شده که به گفته دبير موسسه حفظ و توسعه پايدار ماسوله بيشتر شبيه ويلاهاي امروزي است. پس از تخريب اين خانه تاريخي بارها از مالک فعلي آن شکايت شد اما در نهايت نتيجه‌اي در بر نداشت


 
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ در حالي که پايگاه ميراث فرهنگي ماسوله بر ساخت خانه تاريخي ده‌رويه مطابق نقشه و معماري قبل از تخريب آن تاکيد کرده بود، مالک فعلي اين خانه بدون در نظر گرفتن هويت تاريخي اين شهر اقدام به ساخت بناي جديدي در محل خانه ده‌رويه کرد.
به گزارش CHN خانه تاريخي ده‌رويه در تيرماه سال 1387 توسط مالک جديد آن و با مجوز شهرداري ماسوله تخريب شد. هرچند در همان زمان پايگاه ميراث فرهنگي با نامه‌نگاري و طرح شکايت از مالک فعلي آن موضوع را پيگيري کرد اما ساخت و ساز خانه جديد در محل خانه قبلي به سرعت آغاز شد و هرچند قرار بود مطابق نقشه قبلي، دوباره خانه ده‌رويه بازسازي شود اما هرگز چنين اتفاقي رخ نداد.
«صادق زاد صالحي»، دبير موسسه حفظ و توسعه پايدار ماسوله درباره تخلفات ساخت خانه ده‌رويه به CHN گفت: «مالک فعلي خانه ده‌رويه از ابتداي ساخت آن بدون توجه به نقشه و معماري ماسوله تخلفات خود را آغاز کرد و چندين‌بار از سوي پايگاه و اهالي ماسوله مورد ماخذه قرار گرفت. اما بدون توجه به اين تذکرات به کار خود ادامه داد و اکنون يک ويلا به جاي خانه تاريخي ساخته شده است.
به گفته وي پايگاه ميراث فرهنگي ماسوله و يگان حفاظت بارها اقدام به تعطيل کردن کار ساخت خانه جديد کردند و از شهرداري خواستند تا مجوز ساخت اين خانه را در صورت ادامه تخلفات لغو کند اما شهرداري بدون در نظر گرفتن اين درخواست‌ها هيچ اقدامي در جهت جلوگيري از تخلفات ساخت و ساز خانه انجام نداد.
صالحي درباره تخلفات اخير مالک فعلي خانه ده‌رويه گفت: «تخلفات ساخت اين خانه بسيار است. در تازه‌ترين اقدام مالک خانه براي حياط خود آلاچيق درست کرده بود که با پيگري يگان حفاظت ماسوله پايه‌هاي آلاچيق بريده شد. اما در حال حاضر آلاچيق رها شده در گوشه‌اي باقي‌مانده است.»
گفته مي‌شود که اين آلاچيق بر خلاف معماري ماسوله با ميله‌هاي فلزي و سقف شيرواني مرسوم امروزي که در معماري رشت استفاده مي‌شود ساخته شده است.
پيش از اين با ارسال نقشه نهايي ساخت خانه ده‌رويه ماسوله در محل تخريب اين اثر تاريخي، مقرر شده بود که مالک خانه بايد درست شبيه خانه تخريب شده را بازسازي کند. بر اين اساس و طي ضوابط ميراث فرهنگي، همچنان مالک تنها مجاز به استفاده 90 متر از زمين خود است.
پيش از اين مالک فعلي خانه با بستن مسير دسترسي "شارع‌عام" نيز باعث ناررضايتي اهالي ماسوله شده بود. اين درحالي است که به گفته دبير موسسه حفظ و توسعه پايدار ماسوله، شهرداري اين شهر تاريخي توجهي به تخلفات مالک فعلي خانه نداشته است.
از خانه ده‌رويه به عنوان يکي از خانه‌هاي نفيس ماسوله ياد مي‌شود. اين خانه تاريخي تاکنون بارها درمعرض ديد عکاساني که به ماسوله مي‌آمدند قرار گرفته بود. به همين علت عکس‌هاي زيادي از آن وجود دارد.
ساخت و ساز در بافت تاريخي ماسوله ادامه دارد و برخي از آن‌ها بدون توجه به معماري بومي اين شهر تاريخي همچنان به تخلفات خود در ساخت و سازهاي صورت گرفته ادامه مي‌دهند.
شهر تاريخي ماسوله، تنها شهر ايران است که به طور کامل در فهرست ميراث ملي به ثبت رسيده است. اين شهر به صورت پلکاني و در ارتفاعات جنگل هاي گيلان ساخته شده است.

سیزده به در

در سيزده‌ به‌در که در تقويم به روز طبيعت نام‌گذاري شده، مردم به مراتع و مناطق سبز و کوهستاني مي‌روند و به باوري نادرست نحسي سيزده خود را به‌در مي‌کنند. اين درحالي است که جشن سيزده نوروز، از مهمترين جشن‌هاي ايران باستان در پاسداشت ستاره باران و زايش دوباره جهان بوده است.

خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ سيزده‌ به‌در که آخرين روز از ايام تعطيلات نوروزي محسوب مي‌شود، نزد ايرانيان جايگاه ويژه‌اي دارد. در اين روز که در تقويم به روز طبيعت نام‌گذاري شده، مردم به مراتع و مناطق سبز و کوهستاني مي‌روند و به باوري نادرست نحسي سيزده خود را به‌در مي‌کنند. اين درحالي است که جشن سيزده نوروز، از مهمترين جشن‌هاي ايران باستان در پاسداشت ستاره باران و زايش دوباره جهان بوده است.
 
عدد سيزده در ميان ايرانيان، عددي نحس است. البته پيشينه اين نحسي به درستي مشخص نيست اما بر اساس آنچه گفته مي‌شود، اين نحسي پس از ورود اعراب مسلمان به ايران وارد تفکر ايرانيان شده است. بر همين اساس سيزده به‌در با ريشه تفکر نحسي براي در کردن اولين سيزده سال برگزار مي‌شود.
 
اين درحالي است که نه تنها عدد سيزده که هيچ‌کدام از ايام روزهاي ماه‌ و سال، نحس نبوده و حتي ايرانيان براي برخي روزهاي سال مراسم و جشن ويژه‌اي داشته‌اند که از جمله آن‌ها سيزده به‌در بوده است.
 
هرچند تاريخ مکتوب موجود درباره سيزده به‌در که بيشتر از دوره قاجار باقي‌مانده از در کردن نحسي سيزده در اين روز خبر مي‌دهد، اما پيشينه اين جشن ملي به ستودن ستاره باران و پاسداشت نعمات خداوندي و همچنين پاسداشت زايش دوباره جهان مربوط مي‌شود.
 
در کتاب‌هاي تاريخي پيش از قاجار اشاره‌اي به وجود چنين مراسمي نشده‌است. "مهرداد بهار" در کتاب "از اسطوره تا تاريخ" اشاره‌اي کوتاه به جشن و پايکوبي مردم در اماکن عمومي دوران صفوي مي‌کند.
 
"عبدالله مستوفي" در کتاب "شرح زندگاني من" چگونگي انجام اين مراسم در دوره قاجار را با جزئيات شرح داده‌است. همچنين "ادوارد ياکوب پولاک"، مورخ و جهانگرد دوره قاجار درباره مراسم سيزده‌ به‌در مي‌نويسد که "سرانجام روز سيزدهم، يعني آخرين روز عيد فرا مي‌رسد. مطابق با يک رسم کهن گويا تمام خانه‌ها در چنين روزي معروض خطر ويراني هستند. به همين دليل همه از دروازه شهر خارج مي‌شوند و به باغ‌ها روي مي‌آورند."
 
در ادبيات کهن ايران زمين، اعداد و ارقام داراي مفاهيم خاصي بوده‌اند که اين مفاهيم هنوز در ميان سنت‌هاي به جاي مانده از آن زمان به چشم مي‌خورند. اعداد سه، هفت و سيزده و بسياري اعداد ديگر در ايران باستان مفاهيمي پيچيده از تأثيرات نجومي و پديده‌هاي جاري در قرن‌ها و دوره‌ها به دنبال داشته‌اند. تأثير اين اعداد بر روي سنت‌هاي کهن ايران به حدي بوده که جلوه بروني آن در هفت سين، هفت خوان رستم، هفت شهر عشق، هفت اورنگ و سيزده به‌در به طور روشن نمايان است.
 
سيزده به در يکي از سنت هاي رايج ايراني بوده که از قدمتي بسيار برخوردار است. اين سنت با فراگيري خود در کل پيکره اجتماعي ايران يک اسطوره معنايي در سطح وسيع اجتماعي به وجود آورده است.
 
در اساطير ايران، عمر جهان هستي دوازده هزار سال آمده است و پس از اين دوره جهان بسته مي‌شود و انسانهايي که وظيفه آن‌ها در جهان هستي، جنگ عليه اهريمن است با سپري شدن اين دوازده هزار سال و ظهور "سوشيانس"، ناجي موعود، سرانجام به پيروزي و ظفر مي‌رسند و در هزاره سيزدهم تحت راهنمايي "سوشيانس" در بهشت به زندگي خود ادامه مي‌دهند.
 
در تقويم ايراني، نخستين دوازده روز سال، "جشن زايش انسان‌ها"، تمثيلي از دوازده هزار سال زندگي و نبرد با اهريمن بوده و روز سيزدهم تمثيلي از هزاره سيزدهم و آغاز رهايش از جهان مادي است. به همين دليل روز سيزدهم که در واقع نمادي از زندگي انسان در پرديس است، متعلق به ستاره باران انگاشته مي شد. از سوي ديگر سيزدهم هر ماه نيز روز ستاره باران يا تير روز است که چون سيزده به‌در اولين روز از ستاره باران محسوب مي‌شود جشني براي آن برگزار مي‌شده است. زيرا نزول باران بهاري باعث سرسبزي و طراوت زمين شده و نمايه‌اي از بهشت را به وجود مي‌آورد. اين اعتقاد در ايران باستان موجب مي‌شد، سيزدهم نوروز، روز ويژه طلب باران بهاري براي کشتزارهاي نوميد، انگاشته شود.
 
رسوم اين روز در ايران باستان متنوع است. در اين روز، از دير باز مردم ايران به دشت و صحرا مي‌روند تا با شکست ديو خشکسالي، گوسفندي براي فرشته باران قرباني و بريان کنند تا اين فرشته کشت‌هاي نوميد را از باران سيراب کند. و يا رسم بوده است که سبزه سفره هفت سين را به نخستين رودي که از روستا يا شهر مي‌گذشت بسپارند تا با پيوستن به مزارع و کشتزارها به آنها رونق و برکت بخشد. حتي گفته مي‌شود که سبزه‌ها را به دريا مي‌سپردند تا به انتهاي اقيانوس، جايي که ستاره باران از‌ آن‌جا بالا مي‌آيد برده شود و به شکل از اين ستاره پربرکت تشکر و قدرداني شود.
 
در تهران قديم در روز سيزده به‌در، مردم نسبت به طبخ و مصرف دمي يا دمپختک باقالا که غذاي اصلي محسوب مي‌شد و سپس بلغور يا آش رشته اقدام مي‌کردند. حبوبات و سبزيجات آش و بلغور در خانه پخته مي‌شد و تنها در دشت و باغ، آب و رشته آن افزوده مي‌شد. اما مرسوم بود که از قابلمه بزرگ آش رشته، حتي شده به اندازه يک پيش دستي يا نعلبکي به اطرافيان بخشيده مي‌شد. زيرا معتقد بودند که ممکن است در آن ميان، پسري نا بالغ، زني حامله يا طفلي باشد که هوس کرده باشد. خوردن کاهو سکنجبين و چاقاله بادام از رسومات عصر سيزده به‌در است.
 
سيزده به‌در از جمله رسوم زيباي ايرانيان است که امروز با چاشني خرافه همراه شده است. اگر اين باور به درستي در ميان مردم گفته شود، و خرافه آن را بردارند، جشني زيبا و خاطره‌اي به ياد‌ ماندني خواهد بود. سيزده به‌در هميشه روز پاسداشت انسان از طبيعت و باران بوده و هست. 

انتخاب اعضاء انجمن علمي كارگرداني خانه تئاتر دانشگاهي ايران

با حضور جمعي از دانشجويان در خانه تئاتر دانشگاهي ايران و تشكيل انجمن علمي كارگرداني، اعضاي اصلي انجمن علمي كارگرداني خانه تئاتر دانشگاهي ايران انتخاب شدند. 


به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا، شيما صادقي و مهدي‌مشهور، مرتضي ميرمنتظمي و محمد ايماني‌فولادي به عنوان اعضاي اصلي انتخاب شدند.
لازم به ذكر است مهدي مشهور به عنوان دبير اين انجمن معرفي شد.
اين انجمن قصد دارد به مقوله‌ي كارگرداني كاملا به شكل تخصصي و علمي بپردازد و جهت ارتقا سطح علمي كارگردانان دانشگاهي برنامه‌هاي آموزشي و پژوهشي و مختلف را برگزار كنند.

برنامه‌هاي فروردين ماه گالري‌هاي تهران

گالري‌هاي «آن»، «سيحون»، «دي»، «محسن»،66 و «گلستان» بعد از تعطيلات نوروزي با برپايي نمايشگاه‌هاي انفرادي و گروهي نقاشي، فعاليت بهاري خود را در فروردين ماه سال جاري پي مي‌گيرند. 

به گزارش خبرنگار هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، گالري «آن» از روز سيزدهم فروردين ماه ميزبان سيزده هنرمند براي «روز نو» شد.
اين نمايشگاه گروهي به کوشش فريدون آو برپا شده است و تا 27 فروردين ماه از ساعت 11 تا 20 به نشاني ونک، خيابان سئول، شماره 40 ميزبان علاقه‌مندان است.
گالري «سيحون» هم از 20 فروردين به استقبال نمايشگاه نقاشي «کارن رشاد» مي‌رود. اين آثار تا اول ارديبهشت ماه از ساعت 10 صبح تا 18 بعداز ظهر به نشاني خيابان وزرا، کوچه چهارم، شماره 11 ميزبان علاقه‌مندان است.
گالري «محسن» هم از 20 فروردين با استقبال نمايشگاه گروهي نقاشي «فريدون خان» مي‌رود.در اين نمايشگاه هنرمنداني همچون فريدون مام بيگي، محمد اسکندري، شاهو بابايي، امير حسين بياني،حميدرضا جديد، رکني حائري‌زاده، سيد مهدي حسيني ، سحر خيرخواه،بهرنگ صمدزادگان، مهدي فرهاديان، احمد مرشدلو و رضا هدايت آثار خود را ارائه كرده‌اند.
اين آثار تا اول ارديبهشت ماه از ساعت 16 تا 20 ادامه دارد و نشست آن با حضور هنرمندان روز دوشنبه 30 فروردين از ساعت 18 تا 20 به نشاني خيابان ظفر، خيابان ناجي، خيابان فرزان، کوچه نوربخش، بلوار ميناي شرقي، پلاک 42 برپا مي‌شود.
گالري دي هم با نمايشگاه نقاشي‌هاي «ژاله طالب‌پور» از 20 تا 26 فروردين فعاليت خود را از سرمي‌گيرد.علاقه‌مندان مي‌توانند هر روز از ساعت 16 تا 20 و روزهاي دوشنبه و پنج‌شنبه از ساعت 11 تا 20 از اين آثار به نشاني نياوران ابتداي پاسداران تنگستان چهارم ناز يك بن بست ترانه پلاك 3 ديدن كنند.
مجموعه نقاشي‌هاي «افشين زردين» نيز از سوم تا نهم ارديبهشت ماه در گالري گلستان نمايش داده مي‌شود وعلاقه‌مندان مي‌توانند همه روزه از ساعت 16 تا 20 بعدازظهر (پنج‌شنبه‌ها از 16 تا 18 بعدازظهر) از اين آثار به نشاني خيابان دروس، خيابان شهيد کماسايي، پلاک 24 ديدن نمايند.
مجموعه‌اي 110 تايي از آثار «فرامرز پيلارام» هم تا 25 فروردين ماه در گالري 66 مرور مي‌شود.علاقه‌مندان مي‌توانند همه روزه از ساعت 11 صبح تا 20 بعداز ظهر و روزهاي تعطيل از ساعت 16 تا 20 از اين آثار به نشاني خيابان سميه، بين مفتح و رامسر، شماره 142 ديدن كنند.

چهار پرونده‌ برای ثبت در میراث معنوی به يونسكو فرستاده شدند


عاون حفظ، احيا و ثبت آثار تاريخي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از فرستادن چهار پرونده‌ي جديد براي ثبت در فهرست ميراث معنوي به يونسكو خبر داد.

 
مسعود علويان‌صدر در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ميراث فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بيان كرد: دهم فروردين‌ماه امسال، چهار پرونده‌ي «دانش سنتي دريانوردي در حوزه‌ي خليج فارس»، «مخمل‌بافي»، «زري‌بافي» و «نقالي» براي ثبت در فهرست ميراث معنوي يونسكو فرستاده شدند.
وي با اشاره به اين‌كه دانش سنتي دريانوردي در حوزه‌ي خليج فارس درحال فراموش شدن بود، توضيح داد: با تهيه‌ي پرونده‌ي ثبتي آن، براي احياي اين اثر معنوي تلاش مي‌كنيم. در اين راستا، گرامي‌داشت ثبت ملي اين دانش را دهم ارديبهشت‌ماه هم‌زمان با روز ملي خليج فارس جشن خواهيم گرفت.
به گفته‌ي او، هنرهاي سنتي مخمل‌بافي، زري‌بافي و نقالي به‌دليل نياز به توجه با هدف جلوگيري از فراموشي، براي ثبت در فهرست ميراث معنوي جهاني نامزد و پرونده‌هاي آن‌ها فرستاده شدند.